Geschiedenis Vooruit Losser 1950 - 2000


De oprichting. 

 

 

Met heel veel plezier ben ik achter de computer gaan zitten toen de voorzitter van feestcommissie gebruik wilde maken van mijn aanbod om iets te schrijven over de geschiedenis van Vooruit Losser. Daar ben ik echt blij om, omdat ik ook als kind hieraan vele kostbare herinneringen heb. De oprichtingsvergadering in het voorjaar 1948 kan ik mij nog goed herinneren in de serre van het toenmalige café Essenhuis, hoek Vlakenpad - Gronausestraat, ook wel " Essenhoeslienke " genoemd. Als 13 jarige had je natuurlijk geen idee waarom het ging. Maar het was wel de start van een club die in haar bestaan heel wat tegen wind en hobbels op haar weg is tegengekomen. Vooruit Losser kwam voort uit het samengaan van De Zoeke (" Het klootscheetersnust") en Esch Vooruit dat in die tijd meer een buurtvereniging was dan een klootschietersclub. De grote motor achter dit samen gaan was Joop Zwaferink, zelf actief schutter en bestuurder van De Esch Vooruit. Het eerste bestuur bestond uit Jan Lienesch T voorzitter T Hein Engbers T penningmeester, Hendrik Elferink T Gerhard Hanterink T en Joop ZwaferinkT secretaris. Voor zover mij bekent bemoeide de geestelijkheid zich niet met de oprichting van onze club. In 1931 was dit wel het geval toen Pastoor van Amerongen zich van af de preekstoel bemoeide met de oprichting van een andere klootschieters club in Losser. De klootschieters moesten toen maar een Katholieke vereniging oprichten. De vader van Joop Zaverink, Bennard Zwaferink was van 1932 tot 1959 de legendarische voorzitter van de Twentse Klootschieters Bond en is tevens 33 jaar voorzitter van De Esch Vooruit geweest. Van 1948 tot 1950 heeft onze vereniging nog een tijdlang de naam gedragen van Zoeker - Esch combinatie. In het begin van de jaren vijftig bestond onze vereniging uit tal van ras echte klootschieters en talent volle jeugdleden. Jeugdleider toen, was alweer Joop Zwaferink. We oefenden elke dinsdag avond op het Hannekerveld.

 

 

Klootschieters banen en tweespalt.

 

Klootschieters banen waren in die tijd ook al een schaars goed. De baan van De Zoeke (nog een heel vage herinnering) eerste schot bij vijfsprong, links van de Haweg rechts van de Glanerbrugdijk werd landbouw grond. Ook de baan in de Beekhoek verdween vlak na de oorlog. Vele jaren werd er daarna gespeeld op het Hannekerveld. Met het bespeelbaar maken en door de fusie met De Esch Vooruit en het in gebruik nemen van het Kolkersveld (naast de oude baan van De Zoeke waar nu de tweede baan op het Kolkersveld ligt ) en door zelfwerkzaamheid stuitte de jonge vereniging al snel op heel wat moeilijkheden. De oorzaak was een stroef draaiende klootschieters gemeenschap in Losser, die door de bouw van het openlucht zwembad  ( nu Erve Kraegenberg) en de aanleg van de sportvelden op het Hannekerveld klem kwamen te zitten. Bij het toenmalige gemeente bestuur kwam in die tijd de gedachte niet op om voor een vervangend speelveld te zorgen. Hierdoor ontstond er onderling veel onbegrip. Die zo hoog opliep dat ons het spelen van wedstrijden op het Kolkersveld werd verboden. Dit heb ik, en met mij veel anderen nooit goed kunnen begrijpen. De breuk in de klootschieters gemeenschap in Losser was hiermee geboren. Bovendien werd klootschieten door velen die in Losser iets meer meenden te zijn als een tweede rangs sport gezien. Ook de twist om het klootschieters vaandel, geschonken door Van Heek bij het openstellen van de eerste baan op het Kolkersveld gaf veel stof tot praten en onbegrip. Gekscherend kreeg Vooruit 1911 al snel de bijnaam" De Vaandelclub". Ongeveer een jaar hebben we daarna van de Drielandweg naar de zandplaat (plak) gespeeld. Hier zaten maar drie a vier schoten in en was natuurlijk te kort. Uiteindelijk kwamen we, opnieuw door een geweldige dosis zelf werkzaamheid in 1952 terecht op de plaats waar we nu spelen, het ' Wiggersveld'. De toestemming kregen we van Herman Wigger senior. Door grote meningsverschillen tussen de Losserse clubs ontstond er een scheuring in de toenmalige T.K.B. (Twentse Klootschieters Bond)  De Lossere clubs richtten hierna de Losserse Klootschieters Federatie op en het gevolg hiervan was, dat Vooruit Losser alleen maar wedstrijden meer speelde tegen clubs uit Oldenzaal. Dit was in een tijd zonder auto's een hele opgave. Onze uitwedstrijden tegen de clubs uit Oldenzaal werden met toestemming Java gespeeld op het Java veld. Een bizarre situatie. Maar vooral erg sportief van Java en de clubs uit Oldenzaal die hun thuis wedstrijden tegen os op het Java veld speelden. Wie de moeite neemt om iets van de geschiedenis van het Klootschieten aan de weet te komen ontdekt al gauw, dat reeds in de 19e eeuw het klootschieten bol stond van allerlei vreemde gebeurtenissen zoals wij die in de tweede helft van de van de 20e eeuw ook hebben voorgedaan.

 

Andere namen en nieuwe tijd.

 

De naam Klootschieten werd enkele malen veranderd in Kogelwerpen of Klaotscheeten of dit wel een gelukkige greep is geweest is nog altijd iets om over na te denken. De naamsveranderingen van Klootschieten in Kogelwerpen waren een gevolg dat het hoofdbestuur en leden van de NKB akkoord gingen met een voorstel om de naam Klootschieten te veranderen in Kogelwerpen om bij de toenmalige KNAU Koninklijke Nederlandse Atletiek Unie meer indruk te maken. Dit omdat, men ook in aanmerking wenste te komen voor gelden uit de sporttoto. Het woord kloot was in de vijftiger jaren in het westen van het land min of meer een schuttingwoord. Na de seksuele revolutie begin jaren zestig werd dit woord zelfs een begrip. Grappig is overigens wel dat Windows het woord klootschieten wel kent, maar kogelwerpen niet. (Dit alleen even ter informatie voor mensen die wel eens met "Word" van Microsoft hebben gewerkt). Dat het nu weer tot een samenwerking is gekomen tussen de clubs van beide bonden is een geweldige stap in de goede richting, waaraan ook het voortschrijden van de tijd en de verfrissende kijk van onze jonge bestuurders een geweldige invloed heeft gehad. We spelen nu onder de naam Klaotscheeten. Waar deze naam vandaan komt is mij niet helemaal duidelijk. Sinds kort beschikt de NKB zelfs over een eigen Internet site. http://www.kloatscheetersbond.nl/

 

De sportieve successen en contacten.

 

Het eerste grote succes voor onze vereniging was het halen van het Twents jeugdkampioen schap in 1958.

Bevrijdingsbeker gemeente Oldenzaal. 1967.

De NAM bokaal in 1967.

Vooruit Losser wint in april 1972 de bronzen Paastaak.

Joop Bruns pers; Bonds baan kampioempioen in 1973.

Gerhard Elfererik (Zandb.) jeugdkampioen leeftijd 14 t / m 15 jaar NKB. 14.9.1972.

Martin Elferink jeugdkamp. NKB leeftijd 8-9 jaar 18.6.1973.

Peter Effing jeugd kamp. NKB. Leeftijd 9 t / m 11  jaar. 1973.

Rudi Zwarerink straatkamp. NKB 15 t / m 17 jaar 1973.

Erik Effing Jeugdkamp. t / m 7 jaar. 1974.

Jos Zwarerink jeugd kampioen. Korte baan. 30.6.1975

(In deze wedstrijd had VL 6 jeugdige schutters bij de eerste tien ).

Leo Elfererink jeugd kampioen op straat NKB t / m 7 jaar in 1976.

Peter Effing jeugd kampioen zetten op Papendal 71, 25 meter 12.5 .1977.

Toon Slot, Vijfkamp Kampioen  Begin augustus 1977.

Peter Effing bondskampioen. Korte baan NKB 1982.

Op 27 juni 1984 wint Vooruit Losser de Twentse Courant of Schutters beker.

Het was die zaterdag middag bijna 32 graden !!!

( Het bier smaakte die zaterdag middag goed in de schutters tent (Overdinkel).

Harrie Elferink wint Losserse vijfkamp T.C 3.6.1985.

Vooruit Losser groeps kampioen. Korte Baan De Lutte. 26.5.1987.

Jammer; Vooruit Losser heeft in die jaren nooit het succes van kampioen gekend, in 1972 wel een tweede plaats Bets Westenbroek raakte toen een tak van een eik.

Ook waren er wedstrijden met" Honderd Tred"en de" Texsmieters".

Dit jaar werden het derde en het vijfde kampioen in hun klasse.

Vorig jaar,1999 wonnen de dames de straatcup van Twente.

Zeer opmerkelijk was de persoonlijke prijzen regen in de zeventiger jaren bij de jeugd. Onze vereniging leek daardoor een sportieve toekomst tegemoet te gaan. 

Dit is niet uitgekomen doordat vele talentvolle schutters naar elders verhuisden.

of om privé redenen niet in staat waren om zondags s'morgens een wedstrijd te spelen. Jammer genoeg heeft de eerste editie van ons zelfs de aansluiting met de top verloren. Voor een paar jaar terug degradeerde het zelfs naar de 2de klasse.

Zeer opmerkelijk is nu de aanwas van een dertig tal jeugdleden. Dit geeft toch hoop weer voor de toekomst. Onder deze jeugdleden bevinden zich enkele zeer talentvolle schutters die dit jaar kampioen werden en een jeugdkamp in Nutter kregen aangeboden. Onze vereniging mag zich gelukkig prijzen dat zij een zeer actieve jeugdleiding bezit. Hierdoor lijkt succes in de toekomst verzekerd. Heel opmerkelijk is dat er op het ogenblik maar zeer weinig schutters in Losser wonen die meer dan 70 meter kunnen zetten. In de dertiger, vijftiger en de zestiger jaren is dit in Losser wel eens heel anders geweest. Er waren toen heel wat schutters in ons dorp die over de 70 meter konden zetten. Of dit ook echte meters zijn geweest dat is niet zeker. Maar dat de sport in sportieve zin op het ogenblik in Losser een dip meemaakt is wel zeker. Om dit overzicht Compleet te maken in 2005 promoveerde het eerste zestal naar de hoofdklasse.

 

 

De vereniging.

 

 

Op 26.1.1988 werden de Koninklijke statuten goedgekeurd. Het Wiggersveld werd op 14 november 1954 officieel in gebruik genomen door de 2e voorzitter de heer A.Snoeyink uit Denekamp van de TKB. In juli 1971 bracht een sterke Losserse delegatie een bezoek aan de Klootschiessverein  " He löppt noch" in het Duitse Halsbek. In september 1972 volgde een eerste bezoek van twintig Lossernaren aan de Boszeler und Klootschiessverein " An de Strandlang" op het Duitse Waddeneiland Spiekeroog. De jaren die daar op volgden vonden over en weer verschillende uitwisselingen plaats. In 1974 werd de dames afdeling opgericht. Het 25 jarig jubileum werd gevierd op zaterdag 25 augustus1975 Toen telde onze vereniging 43 seniorenleden 23 jeugdleden en 33 damesleden. Nu 25 jaar later telt de vereniging ongeveer dertig jeugdleden zestig senioren leden, zeventien dames leden. Op 10 juli 1982 werd eerste steen gelegd voor ons clubgebouw. (Herman Wigger)  Als een bijzondere dag in de geschiedenis van Vooruit Losser wordt 23 oktober 1982 ervaren, toen de nieuwe kleedkamer en vergader accommodatie 'Oelnmos' officieel werd geopend door burgemeester Peters. Daarna hebben we als traditie verschillende keren een uitdagingswedstrijd tegen B en W gespeeld. Grote initiatiefnemer en motor was de toenmalige secretaris. Gerhard Elferink secretaris van 1970 tot 1982. Na een van deze ontmoetingen werd het idee geboren om President Gorbatjov en Ronald Reagen uit te nodigen voor een bezoek aan Losser. Hieruit zijn de gemeentelijke contacten met het Russische Windnoje ontstaan. Het 40 jarig bestaan werd gevierd in café Morshuis.  Bijzonder veel dank is de vereniging verschuldigd aan de toenmalige secretaris Gerhard Elferink. Hij was het die er in slaagde de" Losserse Vijfkamp" afgeleid van de "Friezische Meerkampf' in het NKB programma te krijgen. Ook is hij in het bezit van een prachtig archief dat hij tijdelijk beschikbaar stelde voor ons 50 jarig jubileum. Door zijn inzet was Vooruit Losser de eerste club in Losser die een clubgebouw kon bouwen. Veel heeft de vereniging ook te danken aan de familie Zwaferink en de familie Elferink en vooral Hendrik Elferink bestuurslid en schutter van het eerste uur. Die dit feest jammer genoeg niet meer mee kon maken. Zo kan ik nog wel even doorgaan, de man van het baan onderhoud Toon Slot of beter gezegd de gebroeders Slot die samen veel vrije tijd in het onderhoudt van baan en clubgebouw steken. En niet te vergeten Annie Elferink die samen met Joop het clubgebouw schoonmaakt. Ook de jubileum commissie moet even genoemd worden, want die hebben heel wat vrije uurtjes in de voorbereiding van dit jubileum hebben gestoken. Natuurlijk zijn er velen die ik niet noem. Maar die toch in meer of mindere mate bij het functioneren van onze vereniging betrokken zijn. We hebben het geluk dat er zich onder de leden van onze club een breed scala van vakmensen bevinden. Het bouwen van de 'Oelnmos' in eigen beheer was een ieder een geweldige uitdaging om zijn eigen vakmanschap ten toon te spreiden. Op dit moment jaar 2000 maakt de verenging een periode van grote bloei door en is voor jong en oud een prachtige club. Wie dit wil proeven, die moet op een vrijdag avond maar eens een bezoek brengen aan de "Oelnmos " als de veteranen in de vorm van een soort competitie hun kaartje leggen. Ik wil het bestuur en leden dan ook feliciteren met hun vereniging en het 50 jarig bestaan. En dat wij gezamenlijk nog heel wat mooie uurtjes op deze mooie baan en in het clubgebouw mogen doorbrengen.

 

Johan Effing. April 2000